Aile Hukuku

Türk Medeni Kanunu m. 166/3 gereğince, anlaşmalı boşanma kararı verilebilmesi için evliliğin en az bir yıl sürmüş olması şarttır. Ayrıca eşlerin duruşmaya bizzat katılması ve hakim huzurunda boşanma iradelerini ve protokolü serbest iradeleriyle onaylamaları gerekmektedir.

Çekişmeli boşanma davalarının süresi; tarafların delil durumuna, tanıkların dinlenmesine, mal tasfiyesi ve velayet gibi uyuşmazlıkların karmaşıklığına, mahkemelerin iş yüküne göre değişir. Genellikle ilk derece mahkemelerinde süreç ortalama 1 ila 2 yıl arasında sürebilmekte, istinaf aşamalarıyla bu süre uzayabilmektedir.

Velayet kararında hakim için tek ve en üstün ölçüt “çocuğun üstün yararı”dır. Çocuğun yaşı, sağlığı, eğitimi, hangi ebeveynle daha iyi koşullarda yaşayabileceği ve kardeşlerin ayrılmaması ilkesi dikkate alınır. Özellikle küçük yaşlardaki çocuklarda annenin bakım şefkati ön planda tutulmakla birlikte, her somut olay kendi içinde değerlendirilir.

Edinilmiş mallara katılma rejiminde, evlilik birliği içinde karşılığı verilerek elde edilen mal varlıkları (gayrimenkul, araç, birikimler vb.) tasfiye esnasında yarı yarıya paylaşım esasına tabidir. Kişisel mallar (evlilik öncesi edinilenler, miras yoluyla kalanlar veya manevi tazminat alacakları) tasfiyeye dahil edilmez.

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz (süresiz ibaresi şartlar değişmediği sürece geçerlidir) yoksulluk nafakası isteyebilir. Nafaka alacaklı tarafın yeniden evlenmesi veya nafaka alan kişinin evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması (namussuz hayat değil, fiili birliktelik), yoksulluğun ortadan kalkması ya da vefat hallerinde mahkeme kararıyla kaldırılır.